แอบรัก

ฉันชอบความรู้สึกของการได้ "แอบรัก" ใครซักคน

หนึ่งชีวิตของคนเราถ้าได้รู้สึกถึง… "ความรักแบบไม่ครอบครอง" บ้าง ก้อคงจะดีไม่น้อย

โลกคงไม่วุ่นวายไม่ยื้อแย่งไม่ครอบครอง

และความรักก้อคงจะไม่ "เห็นแก่ตัว" อย่างที่ดำเนินอยู่

 

 

ขึ้นชื่อว่า "แอบรัก" แล้วล่ะก้อ…

ฉันเชื่อว่ามันไม่ใช่อาการที่ต้องการจะเปิดเผยตัวไม่อยากให้ใครได้รู้ได้เห็น

ความสุขเกิดขึ้นได้ในมุมเงียบๆ และปราศจากการครอบครอง

ความรักแบบเงียบกริบสอนให้คนปล่อยวางและหัวใจอ่อนโยน

ไม่ปรารถนาอะไรมากไปกว่าการได้รัก

และมากที่สุดก้อคงจะเป็นแค่ให้อีกฝ่ายได้รับรู้ว่า

…"รัก"

เท่านั้นเองที่ความรักต้องการ…

 

 

คงเหมือนกับไม้ขีดไฟแอบหลงรักดอกทานตะวัน

สุดท้ายมันก้อต้องการแค่เพียงแค่ให้ดอกทานตะวันหันมองแสงอันน้อยนิดของมัน…

แม้จะเป็นแสงสุดท้ายที่ถูกจุดขึ้นเพื่อดับลงตลอดกาลก้อตาม

 

 

เชื่อไหม???…

ฉันเคยรู้จักคนๆ นึงที่แอบรักใครอีกคนได้นานเป็นปีๆ

โดยไม่เคยแสดงตัวต่อความรักของเขา

หญิงสาวใช้โทรศัพท์เป็นสื่อแสดงความรู้สึกตลอดมา

ทุกคืน…เธอจะยกหูโทรหาเขา แม้บางครั้งด้วยคำพูดสั้นๆ แค่ว่า

"นอนหลับฝันดี" เท่านั้นก้อตาม

ชายหนุ่มไม่เคยเห็นหน้าเธอ

ทั้งที่ความเป็นจริงนั้นเธออยู่รอบตัวเค้าตลอดเวลา

เธอเคยเดินผ่านเขาใกล้กันแค่เอื้อมมือคว้า

แต่เขาไม่รู้จักเธอ…

เธอเคยสบตาเขา แต่เขาไม่เห็นแววตาเธอ…

เธอเคยยืนตรงหน้าเขาแล้ว (แอบ) ฟังเขาพูดคุยกับเพื่อนของเขา

แต่เค้าไม่ได้พูดกับเธอ…

ทั้งหมดเป็นความสุขของหญิงสาว…

"สุขที่ได้เห็นเขาโดยที่เขาไม่จำเป็นจะต้องเห็นเธอ"

การติดต่อของเค้าและเธอสิ้นสุดลง

ในวันที่ชายหนุ่มมีคนรักที่แสดงตัวอย่างชัดเจน

เค้าเลือกที่จะรักคนอื่นเพราะในความคิดของเค้า

หญิงสาวไม่มีตัวตน…

 

 

หญิงสาวห่างออกมาไม่อนุญาตให้ตัวเองเข้าใกล้เค้าอีก

เธอคำนึงถึงความถูกต้องและ…ทุกอย่างย่อมมีเจ้าของเมื่อถึงเวลา

ความรักของเธอบริสุทธิ์เกินกว่าจะทำร้ายใคร…

ในเมื่อชายหนุ่มเลือกที่ปักดอกไม้อื่นลงบนแจกันของเค้า

ต่อให้เธอสวยงามกว่าดอกไม้ดอกนั้นเพียงใด เธอก้อไม่อาจแสดงตัวได้…

แต่เธออนุญาตหัวใจให้รักเค้าได้เท่าเดิมและคงจะไม่มากไม่น้อยไปกว่านี้

เพราะ "รักแท้" สอนให้เธอมีความสุขได้

แม้ "ไม่ได้เป็นเจ้าของ" หรือ "ถูกครอบครอง"

และ "รักแท้" นี่เองที่จะทำให้ดอกไม้อย่างเธอไม่มีวันแห้งเหี่ยว

"แม้ว่าเธอจะเป็นดอกไม้ไร้ชื่อ…

ที่ไร้แจกันตลอดไป…ก้อตาม"

 

…….

   


 
เอ้า ตื่นๆ จบแล้ว ฮ่าๆ ไม่ได้เขียนเองร้อก ไปเจอในซาเปซใครก้ไมรุ้ กะว่าจะลบแล้วชื่อใครไม่รุ้อยู่ในเอ้มเราตั้งนาน เลยลองไปอ่านซาเปซเขาหน่อย โอ้ เขียนน่าสนุก ก๊อปมาเลยอิๆ  อ่านๆ ดูมันอาจจะตรงบ้างอ่ะนะ
 
อีกสองวันก้จะไปเขาชนไก่แล้ว  อย่างน้อยช่วงนี้ก้อารมณ์ดีหน่อย มีความสุขก่อนไปค่าย ก้ดีนะ
ขอบคุณเทอจริงๆ เลย   อาทิตย์หน้าคงมีเรื่องมาระบายในนี้แน่ๆ
 
เอ้อ เขาชนไก่ไปถึงสวนเจ้าเชษฐ์(สะกดยากมักๆ) เวลาหกโมงเช้านะ เช็คชื่อ รถออกหกครึ่งจ้า
 
ฉันคงบ้านไกลที่สุดล่ะ ตื่นซักตีสองครึ่งเปนไง(คิดว่าตีสาม แต่กลัวไม่ทัน) อาบน้ำแต่งตัวจัดของ กินข้าว(กินลงหรอวะ) ขึ้นรดทัว เที่ยวตีสี่ ถึงกท.ตีห้าครึ่ง ไปสนามหลวงหกโมงคงทันนะ
 
แล้วพบกัน

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to แอบรัก

  1. BelLin says:

    thx for 3/1 & GP  photo na ja  เออ แอบรัก นี่  ซึ้งมาก  อ่านแล้วนึกถึงอดีต  อิอิ

  2. q-o-o-p says:

    กรรม พักนี้เป็นไรวะ ชอบซึ้งเจงๆ  ขอให้โชคดีกับการเข้าค่าย 55+ แล้วจะรู่ซึก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / ປ່ຽນ )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / ປ່ຽນ )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / ປ່ຽນ )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / ປ່ຽນ )

Connecting to %s